از منظر جامعهشناسی، نسل Z (متولدین ۱۹۹۷-۲۰۱۲) به عنوان اولین نسل “بومیان دیجیتال” شناخته میشود؛ نسلی که جهانبینی آنها تحت تأثیر مستقیم فناوری هوشمند شکل گرفته است. بارزترین ویژگی این نسل، انتقال مواد فرهنگی دیجیتال به عرصه مبارزات سیاسی و اجتماعی است. آنها از نمادهای فیلم و انیمه به عنوان ابزاری مؤثر برای بیان هویت خود استفاده میکنند. علاوه بر این، اخیراً به یک منبع خبری جالب برخوردم، بزرگترین شرکتهای الکل جهان با بحران بزرگی روبرو هستند و در چهار سال گذشته بیش از ۸۳۰ میلیارد دلار ضرر کردهاند، زیرا عادات نوشیدن مردم در مقایسه با دهههای گذشته کاملاً تغییر کرده است. پیامدهای این بحران، خسارات مالی سنگینی را به شرکتهای بزرگی مانند دیاجیو، پرنود ریکارد، رمی کوینترو و براون-فورمن، مالک برند جک دنیلز، حتی شرکتهای چینی کوایچو موتای و کرونا که توسط وارن بافت سرمایهگذاری شدهاند و در بازارهای مالی حضور دارند، وارد کرده است.
دلیل اصلی این تغییر، “نسل Z” است؛ این نسل جدید آگاهی بسیار بالایی نسبت به سلامت خود دارد و کمتر به الکل گرایش دارد، آنها بیشتر به ورزش و نوشیدنیهای غیرالکلی علاقهمند هستند و الکل را تهدیدی برای جسم و روان خود میدانند. این نه تنها یک تغییر مالی است، بلکه نشانهای است که نسل جدید میخواهد زندگی سالمتری داشته باشد و این امر صنعت جهانی الکل را مجبور کرده است تا استراتژی خود را به طور کامل تغییر دهد. علاوه بر این، این نسل پیامهای کوتاه و مؤثر خود را از طریق پلتفرمهای کوتاهمدت و سریع مانند تیکتاک، اینستاگرام و ایکس منتقل میکند. در تجربه کردها، نسل Z توانست به طور سیستماتیک از این ابزارهای تکنولوژیکی برای رساندن صدای ملی و حفظ ارزشهای ملی استفاده کند. برخلاف نسلهای قبل از آنها، آنها از یکدیگر به زبان مدرن و از طریق شبکههای اجتماعی برای تغییر و انتقال حقیقت به جهان خارج حمایت میکنند. قابل تحسین است که این نسل در سطح جهانی به سلامت خود اهمیت میدهد و اخیراً در کشور ما ثابت کرده است که نسلی بسیار آگاه هستند و بهترین نگرش زیبا را به کرد بودن و حمایت از کردهای غربی در برابر نیروهای محافظهکار و خشونتطلب نشان دادهاند.
نسل Z و انقلاب آگاهی
